(( ۱۵۹)) 

همیشه بر این تفکر بودم که اگر خدای ما مسلمانان یکی است ، اگر پیامبر ما یکی است و اگر کتاب ما یکی است ، پس چرا فرقه های سنٌی و شیعه ،بهائیٌت ، قادیانی ، احمدیُه ، صوفیان ، حنبلی و حنیفیه و ... به وجود آمد . مگر نه اینکه پیامبر ما ( محمٌد ) مُبلغ یک دین واحد برای مسلمانان بود پس این همه فرقه و تضاد بین مسلمانان چرا به وجود آمد ؟؟؟  این تضاد به حدٌی است که اَذهاب یکد یگر را متهم به کُفر می کنند.

به راستی که اگر قرآن هست پس مراجع تقلید (مکارم شیرازی ، بهجت ، خویی ،لنکرانی و اخیرآ خامنه ای و.. ) چه کسانی را به بهشت رهنمود می کنند . آیا قرآن آنقدر در رهنمود کردن عقیم است که احتیاج به تقلید میمون وار از مراجع داریم؟؟؟ پس اگر اینطور باشد که به آسمانی بودن آن باید شک کرد چون کتاب آسمانی احتیاج به آموزگار ندارد!!! بلکه خود آموزگار است .

آیا به راستی ما ( شعیه ) که فرسنگ ها از سرزمین اسلام دور هستیم در مسائل دینی دُرست می گوییم یا آنکه ( اهل تسنٌن ) که در متن اسلام و در سرزمین اسلام قرار دارند دُرست می گویند ؟؟؟

و به راستی که چه سخت است زندگی کردن با دینی که سوال اوٌلش بعد از مرگ در روز بازخواست نماز است .

در صورتی که هنوز نمی دآنیم که آیا باید سر روی مُهر گذاشت یا نه ؟؟؟ چون خبر از حجاز می آید که مُهر را شِرک ( بُت ) می دانند ، و اینکه هنوز مانده ایم که موقع وُضو آب را مثل سنٌی ها از پایین به بالا بریزیم یا اینکه مثل شعیه از بالا به پایین ، و کافیست  قبل از وُضو دست و یا صورت کمی خیس باشد تا بعد از دو بار آب ریختن روی دست یا صورت وُضو باطل شود .

 فقط کافیست که وُضو ما اشکال داشته باشد تا نماز ما باطل شود و اگر نماز باطل شود روزه معنایی ندارد و باطل است  و در واقع شاید ما هیچ نمازی نخوانده باشیم و یا اگرهم خوانده ایم اشکال داشته است . پس چرا بهشت باید جای ما باشد در صورتی که هنوز نماز ما با شک خوانده می باشد و چه جایی برای ما در نظر خواند گرفت ؟؟؟

در حال حاظر بین مسلمانان ، حدود هفتاد و دو فرقه ، گروه ، یا دسته بندهای فرعی وجود دارد . این امر نشان میدهد که مسلمانان خلاف تفکر قرآن عمل می کنند چون قرآن پیروان خود را به کنار گذاشتن فرقه ها و وحدت دینی فرامی خواند.

همگی به ریسمان الهی چنگ زده و متفرق و گروه گروه نشوید (( سوره آل عمران ، آیه 103 ))

هم چون کسانی نباشید که پس از دیدن آیات روشن الهی به گروه گروه شدن و مخالفت با هم پرداختند (( سوره انعام ، آیه 160 ))

دین خدای را به پای دارید و در آن پراگنده نشوید (( سوره شوری ، آیه 13 ))

خواجه امام حُقٌه الحق حکیم ابُوانقح

گویند که دوزخی بُود عاشق و مست          قولیست خلاف دل در آن نتوان بست

گر عاشق و مست دوزخی خواهد بود            فردا ببین بهشت همچون کف دست